Wat 3 jaar geleden begon als spontaan n keertje meelopen, is inmiddels uitgegroeid tot een heuse sport voor me. Tennisracket in de wilgen gehangen, de skeelers komen ook niet meer uit de kast, de fiets en de wandelschoenen, ja die worden af en toe nog wel gebruikt. De hardloopschoenen daarentegen worden zo'n 3 tot 4 x in de week aangetrokken om een rondje te gaan lopen. Ik loop alleen, of met mn lief, of samen met mensen van de AVH (Atletiekvereniging Haarlemmermeer) of samen met webloggers. Kortom: het is nooit saai! Dat een individuele sport zo gezellig kan zijn!

Enig om af en toe mee te doen met een georganiseerde loop; Altijd fijn om een doel te hebben om voor te trainen. Dan de verhalen, tips en suggesties lezen van andere webloggers. Zelf vind ik het ook leuk om te schrijven, reacties krijgen ook.

Ik heb een aantal halve marathonnen inmiddels gelopen, wie weet zit er ooit nog een hele in, Amsterdam 2012 lijkt me wel wat! Vooralsnog staat het plezier in lopen voorop en de kick die het me geeft. Het is goed voor lijf & leden en ik hoop het nog lang te kunnen doen…

Het is gelukt! Om weer na 7 maanden een HM te lopen… Wow, ben er onvoorstelbaar blij mee hoor. Okee, van 18 tot 20 km vond ik het niet echt leuk en wilde ik ook wel met een kopje koffie aan de kant staan lachen. Das waar, maar ik heb het toch maar weer gehaald en dat voelt heerlijk! Ook vandaag, een dag later en slechts paar stramme spiertjes na, geen spijt maar wel een voldaan gevoel.

Maar afijn, maar even bij het begin beginnen. Afgelopen week best beetje gespannen, of ik het toch wel weer halen zou, zeker met de toch wel krakkemikkige voorbereiding. Ik droomde zelfs over geen chip hebben en nog met trui en jas aan de start staan. Droom kwam bijna uit, dat wel. Eerst Nieuw Vennep uit, samen met Claudia op pad naar Leiden. Was gezellig ff kletsen op de vroege morgen. Op de Haagweg trof ik als eerst de broers Edwin en Ronald, zoals altijd tref ik die wel ergens, hoe is het mogelijk! Hup het busje in met zn allen en op naar de Pieterskerk. Nog even geprobeerd de jongens er eerder uit te zetten, wat bijna lukte. In de kerk lukte het dan weer niet om zomaar mn (gratis, nog bedankt RR) startbewijs te bemachtigen. Naam stond niet op de lijst. Op naar de helpdesk dus, stond wel in de computer en startbewijs lag dan toch netjes te wachten op me.
Foto RR

In de kerk een heel treffen van webloggers en ook de AVH was goed vertegenwoordigd. Beetje kennismaken en hup op de foto. Zowel Ans van Hardlopende Boer als ik hadden het voornemen om in eerste instantie achter de blauwe ballonnen van de 2.05 aan te gaan. Dus zo togen wij in rose t-shirt als bij afspraak naar de blauwe ballonnen. Als kletsende kwamen we dus al bijna op de Breestraat aan, onze tasjes nog over de schouder (deel 2 van de droom). Haha snel terug naar de kerk en aldaar ingeleverd.

De start was prima, hoewel het volkslied achterin niet te horen was. We liepen onze race, soms voor en soms achter de pacers.In Voorschoten was het groot feest voor mij, mn lief en ook mn broer en schoonzus (vaste fans) aan de kant, geweldig is dat!

Op een bepaald moment, zo op 18 km besloot ik dat de pacers toch net ff te hard gingen, dus op mn eigen tempo naar de finish! Ook daar stond lief aan de kant, maar ik kon niets meer uitbrengen… 

Ook Ans had de pacers laten gaan en beiden zijn we geeindigd in 2.06. Voor Ans een PR, proficiat! Gelukkig was er weer snel herstel na de finish en met een mooie medaille even koffie en thee gescoord en de marathonners binnen gehaald; het was een mooie dag, iedereen bedankt daarvoor!

Ik kijk uit naar het volgende hardloopgebeuren.

Het is gelukt! Om weer na 7 maanden een HM te lopen… Wow, ben er onvoorstelbaar blij mee hoor. Okee, van 18 tot 20 km vond ik het niet echt leuk en wilde ik ook wel met een kopje koffie aan de kant staan lachen. Das waar, maar ik heb het toch maar weer gehaald en dat voelt heerlijk! Ook vandaag, een dag later en slechts paar stramme spiertjes na, geen spijt maar wel een voldaan gevoel.

Maar afijn, maar even bij het begin beginnen. Afgelopen week best beetje gespannen, of ik het toch wel weer halen zou, zeker met de toch wel krakkemikkige voorbereiding. Ik droomde zelfs over geen chip hebben en nog met trui en jas aan de start staan. Droom kwam bijna uit, dat wel. Eerst Nieuw Vennep uit, samen met Claudia op pad naar Leiden. Was gezellig ff kletsen op de vroege morgen. Op de Haagweg trof ik als eerst de broers Edwin en Ronald, zoals altijd tref ik die wel ergens, hoe is het mogelijk! Hup het busje in met zn allen en op naar de Pieterskerk. Nog even geprobeerd de jongens er eerder uit te zetten, wat bijna lukte. In de kerk lukte het dan weer niet om zomaar mn (gratis, nog bedankt RR) startbewijs te bemachtigen. Naam stond niet op de lijst. Op naar de helpdesk dus, stond wel in de computer en startbewijs lag dan toch netjes te wachten op me.
Foto RR

In de kerk een heel treffen van webloggers en ook de AVH was goed vertegenwoordigd. Beetje kennismaken en hup op de foto. Zowel Ans van Hardlopende Boer als ik hadden het voornemen om in eerste instantie achter de blauwe ballonnen van de 2.05 aan te gaan. Dus zo togen wij in rose t-shirt als bij afspraak naar de blauwe ballonnen. Als kletsende kwamen we dus al bijna op de Breestraat aan, onze tasjes nog over de schouder (deel 2 van de droom). Haha snel terug naar de kerk en aldaar ingeleverd.

De start was prima, hoewel het volkslied achterin niet te horen was. We liepen onze race, soms voor en soms achter de pacers.In Voorschoten was het groot feest voor mij, mn lief en ook mn broer en schoonzus (vaste fans) aan de kant, geweldig is dat!

Op een bepaald moment, zo op 18 km besloot ik dat de pacers toch net ff te hard gingen, dus op mn eigen tempo naar de finish! Ook daar stond lief aan de kant, maar ik kon niets meer uitbrengen… 

Ook Ans had de pacers laten gaan en beiden zijn we geeindigd in 2.06. Voor Ans een PR, proficiat! Gelukkig was er weer snel herstel na de finish en met een mooie medaille even koffie en thee gescoord en de marathonners binnen gehaald; het was een mooie dag, iedereen bedankt daarvoor!

Ik kijk uit naar het volgende hardloopgebeuren.

He he, eindelijk weer eens een bericht van mij; dat is lang geleden. Komt eigenlijk gewoon omdat er wat mij betreft niet veel te melden was op hardloopgebied.

Nog niet hoor… De Rhenusrun (16 km) in Hoofddorp heb ik met goed gevolg afgelegd! Het was erg gezellig, veel bekenden, vooral natuurlijk van de AVH. Echt een prima loop, met als hoogtepunt de Big Spotters Hill. Letterlijk en figuurlijk.

Nu is het nog 3 weken te gaan tot de Halve Marathon van Leiden… Heel veel kilometers zitten er na oktober vorig jaar nog niet in, dus dat wordt buffelen daar. Vandaag een hele rustige duurloop van 18 km gedaan en dat voelde, ook na afloop, goed aan. Ik ben er dus weer, hoewel nog niet op tempo, maar toch!

Heftig Balen!
De droom van de marathon Rotterdam in april wankelt nu alreeds!!
De echte voorbereiding ervan zou starten in november, hxe9xe9xe9l vxe9xe9l kilometers trainen…
Maar ik moet eerst af van een blessure, ja ja, ook ik dus. Een zg hielspoor speelt me parten. Na de halve Marathon in Haarlem was dat duidelijk merkbaar. Daarvxf3xf3r had ik er eigenlijk geen acht op geslagen, maar na afloop liep het vrij rottig. Ik had gedacht 2 weekjes rust en diclofenac en dan weer gestaag opbouwen! Dat de Halve van Amsterdam er niet inzat, had ik al snel door. Dus iemand anders maar blij gemaakt met het startnummer…. dat deed ook al pijn. Snel ook mijn moeder blij gemaakt dat ik bij mijn vader kan blijven zondagmiddag, ook weer fijn. Zo zie je maar, ieder nadeel heeft zn voordeel.
Dussss- buik- en rompspieren kunnen nu eens goed aangepakt worden, ook hoognodig!! Verder wat extra tijd voor andere zaken, ook niet gek natuurlijk!
Gelukkig start woensdag al de shock-wave therapie, op dit moment het beste wat er is?! En dan snel weer wxe9l de loopschoentje aan. Rustig opbouwen en gewoon weer lekker (halve marathonnen) lopen.

Vandaag ging ik nu eens niet om te werken naar Haarlem, maar om de halve marathon te lopen! Wat was dit een leuke loop! Eerst dacht ik deze loop te doen, zxf3nder bekenden, iedereen had wel wat anders te doen… Collega Netty ging haar debuut maken op de 5 km,  maar die ging nxe1 mij van start en was ruim vxf3xf3r mij al weer terug natuurlijk.  Dus niet gezien. Wie zag ik wel? Eerst natuurlijk mijn allertrouwste fan: Marjon! Het paste precies in haar (zang)programma om mij eerst bij te staan bij de start! Gezellig dus samen op pad! Daar trof ik toch ineens ook Frank van GZGB aan. Hij ging voor n rustige loop. Hij kwam me later dan ook heel rustig voorbijstiefelen. Na de start ook nog uitgezwaaid door enkele AVHers, die gingen voor de 10 km. Mar nog even gespot aan de kant, er was gezellig vxe9xe9l publiek, de sfeer was enorm. En dat bleef eigenlijk zo; wxe1t n prachtig parcours, xe9xe9n van de mooiere die ik gezien heb. Veel duinen werk, dat had ik eigenlijk niet zo ingeschat. Maar afijn, dat moet een mooie voorbereiding zijn voor Egmond bedacht ik. Het ging alleen eigenlijk maar heuvelopwaarts, we gingen zelden naar beneden voor mijn gevoel. De duinen eenmaal uit, stond daar AVHer Willem enthousiast te roepen. En bij Kraantje Lek stond ??? zijn naam weet ik niet.  Afijn, het was dus heuvelachtig. En dat blxe9xe9f het, want er kwamen nog wat pittige bruggetjes achteraan.  

Vlak vxf3xf3r de finisch hoorde ik ineens mn naam roepen: dat was Mirjam (AVH). Zij had vast spijt voor de 5 km samen met haar zoontje gegaan te zijn. Ze heeft daardoor wel de mooiste, maar tevens zwaarste loop uit de omgeving gemist. Marjon heeft lekker gezongen, dus geen overbelast lijf.

Daarna trof ik Ellen aan, die loopt ook overal zeg maar. Met haar gezellig de bus opgezocht en al kletsend waren we zomaar weer op bestemming.

Wat nu rest is een pijnlijke hiel… das dan weer niet zo best geloof ik.

Gisteren was het zover: de 26ste Damloop, voor mij de 2e. 35.000 mensen deden er aan mee; mensen mensen wat een mensen. Maar wat was het gezellig he? Zo met het terugkijken van de filmpjes zie je pas hoeveel mensen er gelijktijdig lopen. Er mee bezig valt dat reuze mee is mijn ervaring! Het ging allemaal plezierig en goed georganiseerd. Vele bekenden toch weer gespot/gesproken, hoe dat toch weer mogelijk is, is mij ook een raadsel. De weergoden waren ons goed gestemd, ik weet dat ik mensen aan de kant onder een paraplue zag, maar zelf heb ik geen regen ervaren grappig genoeg!

Deze loop samen met Marjon gelopen; helaas had ze xe9rg veel last van haar been/heup waardoor ze niet lekker liep. Maar bikkel als ze is, toch doorgelopen en niet uitgestapt! Dus zo kwamen we gezamenlijk over de finisch. Ook onze buurman Ron, sinds half jaar besmet met het hardloopvirus, heeft een geweldige prestatie neergezet. Evenals dus alle andere lopers en vooral ook alle vrijwilligers!! wow, petje af.

Nu op naar de halve marathon in Haarlem! Leuk om eens daar mn hobby uit te oefenen, in plaats van daar te gaan werken (ook leuk, daar niet van).

Nou, dat was me wat. 25 ladies uit Nieuw Vennep togen dus  naar Rotterdam. Voor het goeie doel: Pink Ribbon! Ik denk dat we allemaal wel iemand in gedachten mee hadden….

Afijn, eerst de trein en de tram. Beetje onwennig, dat openbaar vervoer. Dat werd het pas echt toen de OV kaarten eraan te pas moesten komen. De meesten hadden er xe9xe9n, al dan niet opgeladen (jaa dat moet eerst). Toch kwamen we mooi op tijd aan in Rotterdam. Daar naar de stand van Meer Feest Enzo, door wie wij gesponsoord werden. Vandaar ook dat we er allemaal prachtig bij liepen met roze bandanas, die vielen wxe9l op. Wij ook dus. En zag je ons niet aankomen, dan hxf3xf3rde je het wel: wat n gekwebbel, gechiechel en gelach. Dat zo'n groep vrouwen waarvan de meesten elkaar nauwelijks kennen zo''n geweldig leuke dag samen hebben gehad. Enig. Ik ben echt heel trots op iedereen, sommigen liepen voor het eerst met een loop mee; Er was hard getraind! Geweldig gedaan allemaal!
Hier het hele team bij de dames van Meer Feest Enzo. Zij verkochten overheerlijke smoothies; van elke smoothie werd xe9xe9n euro gedoneerd aan de stichting Pink Ribbon. Daarbij hebben zij ons ook verwend met heerlijke koffie en na afloop: zxe1lige (rose) rosxe9.

Er zijn vxe9xe9l prachtige foto"s gemaakt waardoor we lekker kunnen nagenieten van deze heerlijke dag!

Iedereen heel erg bedankt; ik hoop dat we allemaal dit jaar lekker kunnen blijven trainen zodat we dit festijn volgend jaar kunnen herhalen.

A.s. zondag is het zover: dan is er in Rotterdam de ladiesrun, tbv dat vreselijk goeie doel!!! Ik veronderstel dat n ieder weet wat Pink Ribbon inhoudt… dan hoef ik dat hier verder niet uit te leggen hoe belangrijk het is dat er vxe9xe9l gelopen wordt zondag en vxe9xe9l geld beschikbaar komt!

Wij gaan met ong. 20 ladies uit Nieuw Vennep ernaartoe! Initiatief van Lily, zij heeft deze grote groep  ge-enthousiasmeerd en bij elkaar weten te brengen. Er is veel gelopen en geoefend, en zo zijn we er allemaal klaar voor. Of voor de 5 km of voor de 10 km. Wat een kanjers he?!

Vanavond waren we bijeen
Het beloofd een gezellige dag te worden zondag!

Vandaag was het de dag van de Letterenloop in Bloemendaal/Haarlem. Om 09.10 zo'n beetje opgestaan, de loop was pas om 12.00 uur. Een kwartier later gaf Garmin nog steeds 09.10 uur aan … Huh? Tijd is dus stil blijven staan. Hoe kan dat nou? De accu is opgeladen; tijd wordt nog steeds aangegeven: 09.10 uur; maar daar blijft het ook bij. Verder geen functies, niets, nul komma nul.

Dus dan maar lopen op gevoel, kijken hoe dat gaat. Het is weer eens wat anders en ws ook weer eens goed om te doen! En wel lekker relaxed misschien. Nou het was apart, maar het ging eigenlijk best dus. De loop op zich was zwxe1xe1r, heel benauwd en drukkende atmosfeer. De organisatie was goed, hoewel er best wat extra drinken ingezet had kunnen worden? Veel mensen hadden het pittig. Maar afijn, de loop is weer gelopen, toch weer genoten.

Vraag: hoe krijg ik nou Garmin weer aan het lopen? Zit er wellicht ook een batterijtje in wat moet worden vervangen? Wie het weet mag het zeggen…. graag zelfs.

Groeten van Angeline.